Makyavelizm nedir?

Makyavelizm, insan ilişkilerinde ve siyaset alanında çıkarların ön planda tutulduğu bir anlayıştır. Bu yaklaşım, etik değerlerin göz ardı edilmesi ve amaca ulaşma konusunda her türlü yöntemin meşru sayılması fikrine dayanır. Temelinde, insan doğasının bencil ve kötü olduğu varsayımı yatar. Makyavelist düşünce, bireylerin ve grupların güç arayışının yanı sıra, iktidar dinamiklerinin karmaşık yapısını anlamak için önemli bir çerçeve sunar.

Makyavelizm, siyasette çıkarların sağlanması adına her yola başvurulabileceğini savunan ve bu doğrultuda her yolu meşru kabul eden düşüncedir.

Bu terim aynı zamanda kişilik psikolojisinde, ahlaki kayıtsızlık ve duygusal empatiden yoksunluk bağlamında bir kişilik özelliğini ifade etmek için de kullanılır.

Makyavelizm, 1469-1527 yılları arasında yaşamış İtalyan düşünür ve siyasetçi Niccolo Machiavelli'nin 1513'te kaleme aldığı "The Prince" (Prens) kitabına dayanır.

Makyavelizm yaklaşımının özünde, insan doğasının kötü olduğuna yönelik bir inanç vardır. Bu bağlamda insan, iktidarı elinde tutmayı arayan bir varlıktır.

Makyavelist tutumlar, organizasyonlarda etik iklimi, kamu yönetiminde ise siyasal etkileşimleri olumsuz yönde etkileyebilir.

Makyavelizm, aynı zamanda "amaca ulaşmak için her türlü araca başvurmanın uygun olduğu" anlamına da gelir.

Makyavelist bireylerin psikolojik anlamda güç unsuruna önem verdikleri ve politik anlamda şiddeti gerekli buldukları, ancak yeterli bulmadıkları da söylenir.

Makyavelizm, aynı zamanda "virtu" ve "fortuna" kavramlarını da içerir. "Virtu", insanın yaratıcı enerjisini harekete geçiren güç, beceri, kurnazlık anlamına gelir. "Fortuna" ise yazgı veya talih manasına denk düşer.

Makyavelizm, aynı zamanda "gayri insani ve gayri ahlaki" bir düşünce olarak da değerlendirilir.

Makyavelizm, çoğu zaman olumsuz anlamda kullanılan bir terimdir.